สุขกันเถอะเรา

บรรยากาศลมพริ้ว เย็น..ชื่นใจอย่างนี้

มันน่านอนแทรกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอีกสัก 2-3 ชั่วโมง

แต่ ต้องถีบตัวเองให้ลุกขึ้น งัวเงีย ขี้ตา

อาบน้ำ แต่งตัว ให้อาหารแมว แล้วก็จรลี ติ๊ดตี่ ติ๊ดตี่

วันนี้ออกจากบ้านสายกว่าที่เคย ไม่มีรถเมล์เล้ย ทำงัยดี

รอสักพัก มีมา 1 คัน สาย 356 ได้ไปซะที สายกว่านี้

อาจจะโดนหักตังค์ได้ แต่วันนี้การจราจร สะดวกสบายมาก

ไม่ถึง 20 นาที ก็มาถึงที่ทำงานละ วันอื่นๆน่าจะเป็นอย่างนี้บ้างน๊า

รีบเคลียร์งานเสร็จตั้งแต่ยังไม่เที่ยงเลย พอบ่ายมา ก็เริ่มเบื่อ

เพราะมันว่างเกินไป ไม่รู้ว่าเค้าจะให้เรามาทำงานวันเสาร์กันทำไม

ให้เปลืองไฟเปล่าๆ

อิจฉาคนที่ได้หยุดเสาร์ - อาทิตย์ ที่สุดเลย

มีเวลาที่จะได้ทำอะไร ไปโน่น มานี่ ได้สบายกว่า

หยุดวันเดียว แค่นอนยังไม่พอเลย ไหนจะทำอื่นๆอีกมากมาย

บ่นไป บ่นไป ยังงัยก็ต้องทำงานอยู่ดีแหละ ดีกว่าไม่มีงานทำเยอะ

หาความสุขกับสิ่งที่เรามี สิ่งที่เราเป็นดีกว่า

เรื่องบางเรื่องเราบังคับ หรือกำหนดกะเกณฑ์อะไรไม่ได้หรอก

ต้องยอมรับ เข้าใจ และมีความสุขกับมันให้มากที่สุดดีกว่า

 " อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน

อยู่กับสิ่งที่มี ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด "

finoya
6 ธ.ค. 2551 เวลา 14:54 น.